zaterdag, 31-08-19 16:37:13. We treffen het geweldig met het weer. We zijn de fietstocht begonnen door via het Voetpad naar de kerk in Munnekeburen te fietsen, waar een uitdragerij gevestigd is.

De kerk te Munnekeburen

Wij spraken de eigenaar van de kerk, die nu particulier bezit is, en binnen staan allerlei rommelspullen voor de rommelmarkten opgeslagen. Fotoos gemaakt. De koster Simon van de PKN kerken munnekeburen/scherpenzeel was er ook. Het kerkhof is nog steeds van de kerk. De koster gaat over het begraven. 'zonder mij gaat er op het kerkhof geen spade de grond in'. Meneer Bijl is de regelaar, de koster heeft een uitvoerende taak. De kerk staat te koop, je kunt hem kopen voor 100.000 euro.

Het interieur van de kerk in Munnekeburen in 2029. Er is nu een rommelwinkel in gevestigd.

De kerk is een rijksmunument en mag niet worden afgebroken. In feite is de kerk nu opslagruimte voor de rommelspullen. Ze hebben er een zolder ingebouwd, die ook vol staat met spullen. De kerk is iedere eerste zaterdag van de maand geopend. Maar de kerk ziet er slecht onderhouden uit en de raamkozijnen zijn verrot.

De Gracht

We hebben de fietstocht vervolgd langs de Helomavaart naar de Grachtsluis.

De gerestaureerde Grachtsluis op het punt waar Helomavaart en de Gracht samenkomen.

Daar weer fotoos gemaakt. Daarna langs de idyllische Gracht waar niemand komt naar de Kerkeweg bij Langelille gereden. Aan weerszijden van de Gracht uigestrekte weilanden, met mooie vergezichten. Toeristen zie je er niet. Af en toe een boer met een tractor en machines, maar verder is het er doodstil. Maar je hebt weinig schaduw van bomen langs de weg, zodat het met warm weer de zon brandt op je lichaam. Daarna zijn we dus naar het Proemenust gefietst. Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan de kerk waar ik de grafsteen van Miederhuis heb gefotografeerd en het kerkinterieur. Er was een tentoonstelling van schoolplaten, niet interessant. Toen we bij het Proemenust waren kwam een karavaan vrachtautos voorbij. Begeleid door de politie. Gesponsord door vele bedrijven werd gehandicapten, die naast de chaffeur in de cabine mochten zitten, een dagje uit bezorgd. Is het de dag van de gehandicapten? Ik weet het.

diverse verhalen

Nogmaals het interieur van de kerk in Munnekeburen in 2029.

Bij het Proemenust stond een frites kraam. Wij bestelden frites en koffie. We werden bediend door de uitbaatser van de frieteskraam, die twee dagen in de week geopend is op zaterdag en maandag. Ze heet Anneke en is een wandelend geschiedenisboek. Ze is ook op maandag open, omdat dan allerlei toeristen uit de Lemmer komen fietsen die een rondje maken. Ze gaan met een boot starten in Amsterdam, de fietsboot, waar ze ook op slapen, en gaan dan eerst in Noord Holland naar Edam/Volendam, maken daar een fietsrondje en steken dan het IJsselmeer over, naar de Lemmer. Daar maken ze weer een fietsrondje, dan gaan ze eten in Stavoren en maken dan weer een fietsrondje, enz. Anneke woont aan de Lindedijk. De opa van Anneke woonde al op de boerderij bij Lindedijk. Het is de boerderij waar de overzet was van Spanga naar Ossenzijl, voordat de Marktweg er was. Anders moest je helemaal om via de Driewegsluis. Op de boerderij hebben dus drie generaties uit de familie gewoond. Anneke heeft veel fotoos ook van de Overzet. Soms moesten dronken mensen met het bootje worden overgezet en de boot wiebelde dan vreselijk. Ik zit vol met verhalen zegt ze zelf. Zo vertelde ze het verhaal van café de Veehandel, op de grens van Scherpenzeel en Spanga, waarbij de lat tussen de twee toegangsdeuren precies de grens is tussen Scherpenzeel en Spanga. Wanneer de boeren vergaderden, over de veenpolder of over andere dingen, mochten de boeren uit Scherpenseel alleen door de linkerduer naar binnen en de boeren uit Spanga door de rechterdeur. De dorpen vergaderden apart en men wilde dan geen pottenkijkers. Ik heb een foto gemaakt van het Proemenust want ik ontdekte dat daar vroeger kapper Sjouke Veldhuis gevestigd was, de vader van Jan Veldhuis die later elders ook kapper was, en die een vriend was van mijn broer Rudolf. Ik ging met met mijn vader altijd naar deze kapper en hij scheerde een kuif en daaromheen helemaal kaal. Ik heb ook fotos gemaakt binnenin het Proemenust o.a. van werkstukken van een timmerman ik geloof dat hij Hendrik Nijmeijer heette

rookoverlast

Anneke vertelde ook nog dat dat ze het ouste huisje in Slijkenurg had gekocht, Slijkenburg nr 14, en dat in het huis, dat er al stond bij de overstromingsramp van 1825, een steen gemetseld is, tot zover is het water gekomen. Ze gaat er wonen als ze oud is, en gaat rentenieren. Vanmorgen stonk het naar rook en het blijkt, dat in de Weerribben de opslag van de ribben waar 's winters het riet opgeslagen wordt, wordt verbrand. Bij een bepaalde wind of als het tamelijk windstil is blijft de rook hangen en is het een geweldige stank. Anneke zit dus aan de Lindedijk en heeft er erg last van. De hele omgeving is van rook omgeven. Er hangen bij stil weer mistbanken van rook over de landerijen. Nelleke zei later dat dit de goedkoopste oplossing is. Afvoeren kost teveel geld. De toeristen klagen er ook over. Ze kunnen toch de opslag laten liggen en dan vergaat het vanzelf. Maar de boeren die daar zijn mogen alles.

samenstelling tekst en lay out pagina: Piet van der Lende